Waarom je eerst moet vertragen als je van richting wilt veranderen

Iedereen die wel eens een afslag heeft gemist op de snelweg weet; hoe harder je rijdt, hoe minder wendbaar je bent. Toch verliezen we deze oerwijsheid, als het gaat om organisatieverandering, regelmatig uit het oog. Wat doen jullie om je medewerkers aan te moedigen om te vertragen? Mogen ze wendbaar worden en nieuwe wegen ontdekken? Of razen jullie liever lekker op het netwerk van oude snelwegen door?

waarom kunstenaars belangrijker zijn dan ze zelf denken

In de afgelopen 10 jaar veranderde er veel in de rol van de kunstenaar. Van linkse hobby tot samenwerkingspartner. Van “theater, is dat een beroep” tot “leuk! kan ik je boeken?” In dit blog vertel ik over hoe ik zelf de transitie maakte. In de hoop dat het oude cliché beeld langzaam verandert, zowel in de maatschappij, als bij de kunstenaars zelf.

Hoe ik verstand van mezelf kreeg, door mijn verstand uit te zetten

“Je weet zelf het beste wat goed voor je is.” Hoor ik mensen steeds vaker zeggen. Toch kom ik meer mensen tegen waarbij precies het tegenovergestelde geldt. Hoe ontdekken we onze blinde vlekken? Door eerst te voelen en dan pas te begrijpen… Al hebben we het liever andersom.

De haastige samaritaan

Mijn zoontje naar de oppas brengen is 10 minuten fietsen. Maar een paar weken geleden ontdekte ik een snellere route. Waarom fiets ik dan toch steeds de oude weg?

Ik kan nu eenmaal geen nee zeggen

De meeste slechte gewoontes houd je liever geheim. Maar er zijn van die gewoontes, waar je stiekem toch een beetje trots op bent. Tegen iedereen JA zeggen is er zo een. Maar hoe verander je een gewoonte waar je trots op bent?

Waarom je eerst moet vertragen als je van richting wilt veranderen

Iedereen die wel eens een afslag heeft gemist op de snelweg weet; hoe harder je rijdt, hoe minder wendbaar je bent. Toch verliezen we deze oerwijsheid, als het gaat om organisatieverandering, regelmatig uit het oog. Wat doen jullie om je medewerkers aan te moedigen om te vertragen? Mogen ze wendbaar worden en nieuwe wegen ontdekken? Of razen jullie liever lekker op het netwerk van oude snelwegen door?

Lees meer

waarom kunstenaars belangrijker zijn dan ze zelf denken

In de afgelopen 10 jaar veranderde er veel in de rol van de kunstenaar. Van linkse hobby tot samenwerkingspartner. Van “theater, is dat een beroep” tot “leuk! kan ik je boeken?” In dit blog vertel ik over hoe ik zelf de transitie maakte. In de hoop dat het oude cliché beeld langzaam verandert, zowel in de maatschappij, als bij de kunstenaars zelf.

Lees meer

“Even niets zeggen”

Heb jij ook het hart op de tong? In dit portret lees je hoe Ineke veranderde van een regelrechte flapuit tot iemand die, met dank aan de buurvrouw, weet hoe ze zich in kan houden. Tot grote blijdschap van haar dochter.

Lees meer

Deze 3 regels hielpen mij mezelf opnieuw uit te vinden

Het was een warme dag, het schoolplein baadde in zonlicht. In de hoek een groepje hangende ‘popies’ (zo noemden we populaire kinderen in de jaren 90). Ik kon zien dat ze populair waren door de ongeïnteresseerde blik die ze over het schoolplein lieten glijden. Ze keken niet echt, maar lieten zich bekijken.

Lees meer

Dit is de plek waar ik een ‘normaal’​ mens tegenkwam

Als zoals vandaag de zon weer eens schijnt krijg ik meteen zin om op een terras te zitten, vooral door de theatervoorstelling die gratis voorbij trekt. Een ‘normaal’ exemplaar mens heb ik in mijn leven nog nooit gezien. Of toch wel: op een plek waar je ze het minst zou verwachten. Hoe zit het met al jou? Hoe eigen-aardig zijn jouw collega’s?

Lees meer

“Bennie Bang”

Kun je bang zijn zonder het zelf door te hebben? In dit portret volgen we de transformatie van Ben. Een bijzonder verhaal dat niemand ooit gehoord heeft, behalve zijn dochter van 6.

Lees meer