“Ik geef hem nog één kans”

30 augustus 2019 | Portretten

Mensen praten in de wandelgangen over hem als onbetrouwbare Onno. Toch is dat niet helemaal waar. Onno is volstrekt betrouwbaar in zijn onbetrouwbaarheid. Je weet precies wat je aan hem hebt. Namelijk dat je altijd minder aan hem hebt dan je denkt.

Onno is de voorspelbaarheid zelve. Hij zegt dat hij iets wel zal doen en doet het vervolgens niet. Elke keer dat hij ergens op aangesproken wordt zegt hij; het zal nooit meer gebeuren, toch gebeurt het daarna steeds weer. Steeds als jij denkt nu is het afgelopen haalt hij een deadline. Steeds als jij denkt wat is hij toch aardig, daagt hij niet op.  Je kunt de klok erop gelijk zetten.

Conclusie?

Niet Onno is onbetrouwbaar, maar al die anderen, waaronder ik, die elke keer tegen beter weten in verwachtingen koesteren van Onno. Sprookjesachtige verwachtingen. Waarvan we, in alle eerlijkheid, vooraf weten dat ze geen waarheid worden. Het staat in zijn contract. De vorige keer lukte het wel. Het was toch ook vakantie? Hij is niet goed begeleid. Het komt door zijn gezondheid. Was ik misschien niet duidelijk? Een tiende laatste kans dan maar.

We klampen ons vast. Alles om onze verwachtingen niet los hoeven laten. Dus ja, wie is er dan helemaal onbetrouwbaar? Als wij onze eigen verwachtingen niet serieus nemen. Waarom zou Onno dat dan wel doen? Zie je, daar heb je er weer een. Zo weet Onno toch ook niet waar hij aan toe is?

 

 

 

Over de schrijver

Natasha Schulte is oprichter van Studio Spaak en geeft workshops, leidt nagesprekken en schrijft blogs en scenes op maat.

Wil jij live een show + workshop bijwonen?

Kom dan naar het volgende Zo ben ik nu eenmaal event op 7 februari 2020
Klik hier voor meer informatie