Wat je irriteert aan anderen, vertelt je wat je zelf te ontwikkelen hebt. Het is een oeroude wijsheid. De psychiater Carl Jung uit 1875 wist het al. Maar ook ten tijden van de oude Griekse filosofen is hier veel over geschreven. Nieuw is het niet, maar na al die eeuwen is het nog steeds even moeilijk. Wij mensen hebben namelijk de neiging om de verantwoordelijkheid voor de verandering buiten onszelf te leggen- Het is voor ons brein simpel gezegd de snelste weg. Het is veel makkelijker om te zien wat een ander verkeerd doet, dan om zelf in de spiegel te kijken. Dat herken je vast wel.
Toch blijft het de moeite waard om je erin te trainen, Wie zijn eigen invloed ziet, en kan beïnvloeden krijgt echt iets voor elkaar. Wie anderen de schuld blijft geven raakt machteloos en gefrustreerd. Maar hoe?
Daarom hebben we in dit artikel een heleboel inspirerende voorbeelden voor je op een rijtje gezet. Van mensen die het voor elkaar kregen echt naar hun eigen rol te kijken. In de afgelopen tien jaar zijn wij heel wat voorbeelden tegengekomen van mensen die hun irritatie succesvol wisten om te buigen naar inspiratie. Je kunt onze ‘Zo ben ik nu eenmaal’ types als spiegel gebruiken. Maar misschien raak jij juist wel geïnspireerd van deze praktijk voorbeelden?
Er zijn veel theorieën over . Zoals het Johari venster, de vragen van Katie Byron, de cirkel van invloed en nog veel meer. Je kunt er in andere blogs meer over lezen. Maar hier houden we het graag simpel via deze 3 stappen.
1. Waar erger je je aan?
2. Wat vertelt deze ergernis jou over jezelf?
3. Wat kun jij in jouw houding of gedrag veranderen om hier iets aan of mee te doen?
Heb jij het al geprobeerd?
Welke van de onderstaande voorbeelden zouden jou ook kunnen helpen?
Docent R. “Onze afdelingsleider is een belabberde leidinggevende! Hij haalt het bloed onder mijn nagels vandaan. Tot een collega vroeg: heb jij zelf niet ook een leider in je? Nu overweeg ik te solliciteren als voorzitter van de MR.”
Communicatie medewerker E- “Er wordt bij ons heel slecht geluisterd. Iedereen ergert zich eraan en gaat harder schreeuwen. Ik? Ik trok nooit mijn mond open. Tot ik dit punt inbracht tijdens een teambuildingsdag. Misschien juist omdat ik normaal de stille ben, was ineens iedereen ineens heel stil.”
Facilitair medewerker B-” Ik heb last van het roddelgedrag van m’n schoonmoeder, maar ik laat er nooit iets merken. Misschien moet ik toch eens met haar in gesprek? Als ik eerlijker ben, verandert ze vast niet, maar ben ik in ieder geval zelf niet meer negatief aan het roddelen over haar”
Directeur I zat vol met ambitieuze plannen, dus zaten haar speeches vol met vergezichten en verbeterpunten. Maar ze kreeg steeds alleen maar defensieve reacties. Tot ze besloot het om te draaien; de volgende speech benoemde ze alleen maar wat goed ging- En? Medewerkers hoefden niet meer te betogen dat het “zo slecht nog niet was” en kwamen spontaan zélf met verbeterpunten.
Man mijn doet meer in het huishouden dan ik, en hoewel ik full time werk en hij part time, voel ik me toch schuldig. We hebben een duidelijke taakverdeling afgesproken. Maar steeds als ik hem hoorde zuchten of mopperen over de rommel en de afwas. Liet ik alles uit m’n handen vallen om hem te helpen. Wat bleek: het gemopper werd niet minder, alleen maar meer. Sinds ik het gezucht zie als achtergrondmuziek en zelf alleen strikt doe wat we hebben afgesproken, gaat het stukken beter.
Ik heb geen geduld met callcenters, telemarketeers en klantenservice helpdesks. Wat ik ook probeer, het lukt me niet om aardig tegen ze te zijn. Sinds kort is mijn 1e zin altijd- “ik ben altijd onaardig tegen telefoondiensten-” en grappig genoeg levert het nu ineens wel leuke gesprekken op.
Ik ben een echte vragensteller. Met als gevolg dat ik op feestjes vaak uren zit te praten zonder dat het 1 seconde over mij gaat. Daarom vraag ik nu vaak aan mensen soms halverwege een gesprek “leuk dat ik je nu beter leer kennen; voordat ik nu zomaar over mezelf begin: is er iets dat je over mij wilt weten? “
HR-manager K.: “Ik erger me dood aan het slakkentempo van collega F. Het is mijn eigen ongeduld. Ik wil altijd vooruit, snel en efficiënt. Ik dacht; zal ik eens een voorbeeld nemen aan de luiheid die ik bij haar zo veroordeel? De grap is: Nu ik meer tijd neem voor simpele taken, gaan mijn resultaten sneller vooruit dan ooit.”
Als manager kostte het mij bakken met tijd om informatie te krijgen uit mijn team. Ik moet toch de resultaten verantwoorden? Zij ervaarden mij als een enorme Tilly. Na een goed gesprek begrepen ze het ineens- Het is niet dat ik ze niet vertrouw- maar het is mijn eigen directeur die in mijn nek hijgt. Nu zetten ze de resultaten gelijk op ons werknet, kan de directeur het zelf inzien- da's nog eens ontspannen!
Van programma informatie tot maatwerkmogelijkheden en kosten. Lees alles over de ‘Zo ben ik nu eenmaal’ methode.
Door dit formulier te verzenden ontvang je de brochure binnen enkele ogenblikken in je E-mail box. Velden met een * zijn verplicht.
