“We kunnen toch ook gewoon normaal doen?”

“We kunnen toch ook gewoon normaal doen?”

Je kijkt toch uit je doppen als je een kind op een kinderfiets inhaalt? Dan maak je een ruime bocht en ga je langzaam rijden. Dat snapt iedereen. Nouja, bijna iedereen. Voor Vanessa is het in ieder geval volstrekt vanzelfsprekend. Net zo vanzelfsprekend als oogcontact...
“Schuif dat kopje even op, straks valt ‘ie”

“Schuif dat kopje even op, straks valt ‘ie”

Het lijkt alsof hij altijd wat meer wakker is dan anderen. Alsof er een radar om zijn hoofd heen cirkelt waarmee hij continu de omgeving scant. Staat er een koffiekopje te dicht bij de rand van de tafel; Onno rust niet voor hij hem verschoven heeft. Ook lege kopjes...
“Mag ik jou een tip geven?”

“Mag ik jou een tip geven?”

Anita is niet alleen assertief, ze is ook de meest attente tipgever die je je maar kunt voorstellen. Toen het team op cursus was vorige week ging Anita na afloop direct naar de cursusleider. Zij wilde even melden dat ze het idee had dat er toch wat teamleden afhaakten...