Positief gedraai

24 januari 2020 | Artikelen, Blogs

Ik zit bij een zwembad in Toscane. Het is onze laatste vakantiedag. De auto is ingepakt. Morgenochtend vroeg vertrekken we richting huis. Net als het gezin met wie we vanavond barbecueën. Onze kinderen spelen gezellig samen. Onze buurtjes drinken morgen om 11 uur koffie in hun eigen huis. Wij zijn er pas over drie dagen. Mijn buurvrouw merkt verbaasd op: “Gaan jullie met de auto?” Ik wacht een paar seconden met reageren.

Eigen keus
“Vanwege het milieu,” hoor ik mezelf opgewekt zeggen. “Tja, iedereen maakt zijn eigen keuzes, hè?” antwoordt de buurvrouw. Hierna blijft er een ongemakkelijke stilte hangen. Ik bedenk vliegensvlug iets om ‘m op te vullen. “Ja, dat is heerlijk, hoor!” vertel ik vrolijk. “Veel tijd om bij te kletsen, gezellige hotelletjes onderweg. Je komt nog eens ergens. Ik was al tijden niet in Zwitserland geweest.“ De buurvrouw zegt niets. “Veertien uur in de auto met jengelende kinderen achterin leek me een hel, maar het viel ons alles mee, toch?” vraag ik hoopvol aan mijn partner, die naast me zit. Hij zwijgt wijselijk. Ondertussen probeer ik het irritante stemmetje in mijn hoofd te negeren.

Wie probeer ik te overtuigen?
Wat ben ik nu toch aan het doen? Ik wring mezelf in allerlei bochten om dit gesprek een positieve draai te geven. Maar waarom? Om de buurvrouw te overtuigen dat ik heus geen radicale milieuactivist ben? Om haar voor me te winnen, zodat mijn offer [niet vliegen] minder nutteloos aanvoelt? Hoe meer ik er van baal, hoe enthousiaster ik ga vertellen. Terwijl ik me van binnen wel voor mijn kop kan slaan om mijn principes.

Het Jack-syndroom
Tijdens het gesprek verander ik langzaam in Jack van der Vlegt, de verandergoeroe uit onze ‘Zo ben ik nu eenmaal’ show. Jack ziet tegenslagen als een uitdaging, of zelfs als cadeautje. Jack is zo überpositief over elk denkbare verandering, dat je de grijns van zijn gezicht zou willen slaan. De tragiek is: hoe positiever zijn gewauwel, hoe minder aantrekkelijk de verandering. En hoe groter de kloof die hij zo wanhopig probeert te dichten. Precies die kloof, die voel ik als geenander hier aan het zwembad. “Die vegaburgers worden steeds lekkerder,” roep ik tegen de buurvrouw, terwijl ik de biefstuk bijna uit haar mond kijk.

Duurzaam leven is een gedoe
Volgende week sta ik vast weer helemaal achter mijn duurzame keuzes, nu ben ik vooral stikjaloers. Wat had ik ook graag met het vliegtuig naar huis willen gaan! Want neem van mij aan: duurzame keuzes maken is gewoon veel gedoe. Toch zeg ik dat bijna nooit hardop en blijf ik positief. En al helemaal tegenover mensen die andere principes hebben. De was in de droger stoppen is veel fijner dan wanneer het door je hele huis hangt. De auto is heel wat prettiger dan de fiets wanneer de regen met bakken uit de hemel komt. En mijn zoektocht naar kids proof vegetarische recepten lijkt op geen enkele manier op de likkebaardende plaatjes die ik op mijn Instagram feed zie.

Weg met dat positieve gedraai
Sinds die zomer in Toscane pak ik het anders aan. Ik laat tegenwoordig mijn struggles zien. Ik ben gestopt met overal een positieve draai aan te geven. Het is even oefenen, maar het helpt! Wees eerlijk over dat je soms kiest voor iets dat níet fijner of leuker of handiger is. Laat anderen invoelen dat bij veranderingen ook nadelen horen. Bij iets nieuws gaat er altijd iets ouds verloren. Verlies is vaak zelfs veel voelbaarder dan winst.

Verandering begint bij jezelf
Sinds ik zelf eerlijker ben over de minder prettige kanten van bepaalde veranderingen merk ik dat mensen om me heen anders op me reageren. Dat voelt soms nog wat onwennig. Maar ik vind het fijn. Ze moedigen me aan: “Je bent heel goed bezig. Ik vind het zelf nog een stap te ver, maar ik heb veel respect voor je. Wel volhouden hoor!” Door mezelf kwetsbaar op te stellen en te benoemen wat ik lastig vind aan veranderingen, blijk ik anderen meer te inspireren dan met mijn positieve gedraai.

Smaken verschillen
Nu ik het beestje vaker bij de naam durf te noemen, voelt iets als een 14-urige autorit ineens een stuk minder belachelijk. En kan ik mijn buurtjes op de camping weer oprecht gunnen dat zij lekker snel thuis zijn en genieten van hun biefstukje, ook al doe ik het zelf inmiddels anders.

Blijf op de hoogte!
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief! Zodat je op de hoogte kan blijven van alle nieuwe data voor de openbare shows. Via deze link kan je je inschrijven. Zodat je niks hoeft te missen.

Wil jij live een show + workshop bijwonen?

Schrijf je in voor “zo kan het ook” en ontvang direct een uitnodiging in je mailbox van de eerstvolgende openbare show!
Klik hier voor meer informatie

Deel op Social Media